من نمىدانم كه او رحمه اللَّه اين شرح را از روى حدس گفته يا در كتابى ديده كه به دست من نرسيده . از مجلسى ( ره ) - الذين يؤمنون ، از امان آمده است نه از ايمان ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) . اصل ايمان هم از مادهء امان است و خود ايمان هم در هر مرتبه‌اى كه باشد همراه با يك مرتبه‌اى از امانت و امنيت است درجه كمتر از ايمان مايهء امان از عذاب است براى خود مؤمن و مايهء امنيت است براى هر كس با او ارتباط دارد ، زيرا كمترين درجات ايمان شخص را از هر گونه خيانت و ناراستى و دزدى و هر گونه تعدى به مال و عرض و ناموس ديگران جلوگيرى مىكند ، و مؤمن يعنى امان و امنيت براى محيط زندگى خود و فرد كامل مؤمن كه امام بر حق است در محيط ولايت خود امنيت وسيع و دامنه‌دارى ايجاد مىكند كه هر كس در آن وارد شود از طرف خدا در امان است . از مجلسى ( ره ) - در ارشاد چنين است كه واردين به صالح بن وصيف درخواست كردند كه به آن حضرت تنگ بگيرد و به او ارفاق نكند و مقصود از عبارت وارد در اين كتاب هم همين است . در ارشاد بعد از كلمه امر عظيم - گويد : سپس دستور داد آن دو گماشته را حاضر كردند و از آنها پرسيد : واى بر شما ، در بارهء اين مرد چه نظر داريد ، و آنها در پاسخ همان گزارش را دادند . از مجلسى ( ره ) - قوله على اقفيتهم - براى توجه آنان به آسمان در انتظار وحى . على ايمانهم - براى رو داشتن به قبله و تكيه كردن با شرف از دو پهلو و براى پيروى از سنت . على شمائلهم - براى اينكه به گفتهء شرع اعتمادى ندارند و به گفتهء پزشكان تكيه زنند كه خوابيدن بر پهلوى چپ سودمندتر است زيرا آنها